آموزشگاه مجازی هنر

سبد خرید

رابطه ی دماغ و کاریکاتور

  شاید شما هم شنیده باشید که می گویند: کاریکاتور یعنی بزرگ کشیدن دماغ. به عبارت دیگر اگر دماغ کسی را بزرگ طراحی کنید، کاریکاتور او را رسم کرده اید. بر اساس این فرضیه، کسانی مناسب کشیدن کاریکاتور هستند که دماغ بزرگی دارند و اصطلاحا دماغ شان توی آفساید است و باز هم بر اساس همین طرز فکر، اگر کسی دماغ معمولی داشته باشد، نمی توان از او کاریکاتور کشید و چنانچه کاریکاتوریستی جسارت کند و از یک چنین افرادی طرحی بکشد،قطعا و یقینا کاریکاتور خوبی نیست چرا که به هیچ وجه شبیه ایشان نیست، پس چه بسا که آن را پاره کرده، به سطل آشغال انتقال دهند و حتی (در صورتی که کاریکاتوریست بی هنر، پا را فراتر نهاده و اغراق زیادی در صورت حضرات نموده باشد) با فرد خاطی برخورد فیزیکی نموده و حق اش را کف دست اش بگذارند.

 

 

این عده از بزرگواران اصولا اعتقاد دارند که اگر افتخار می دهند و چهره ی مبارک و زیبایشان را در اختیار یک کاریکاتوریست قرار می دهند، وظیفه ی او این است که طرحی زیباتر از چهره ی واقعی شان از آن ها بکشد. مثلا چشم ها باید درشت تر، لب و دهان قلمی تر، موها پرپشت تر و مرتب تر، چانه صاف و تراشیده، چین و چروک ها کلا محو و سن شان ده پانزده سال کم تر نشان داده شود تا شاید کار طراح را قبول فرموده، زیر بغل زده و تشریف ببرند. بله پس چه؟ مگر آدم بی خود روی مردم عیب می گذارد؟ آن هم روی یک عده مردم شریف دماغ کوچک!

حالا از آن طرف کافی است که یک بنده خدایی دماغ اش کمی بزرگ یا پهن یا خدای ناکرده قوزدار باشد، همین حضرات زیبارو به محض رویت یک کاریکاتوریست، فرد مورد نظر را کشان کشان به نزد وی برده، با اصرار و ابرام می خواهند که کاریکاتورش را بکشد. در حین کار هم با نظرات فنی دقیق راجع به چشم و ابرو و دهان و علی الخصوص دماغ آن بینوا، کاریکاتوریست مزبور را راهنمایی می کنند تا طرح خنده دار تر و به قول خودشان بترکان تری خلق کند. به طوری که پس از اتمام کار، تا ده دقیقه به صورت طاق باز، با دهان تا آخر گشاده و با حالت نعره وار، قهقهه می زنند و سپس از طرح مورد نظر به تعداد دوستان، کپی می گیرند تا در بین آن ها پخش کرده و بتوانند در فرصت های بعدی هم با نگاه کردن به آن، اوقات خوشی را در کنار هم سپری کنند.

 

 

پس تا این جا فهمیدیم که کاریکاتور یعنی دماغ، و بالطبع کاریکاتوریست همان دماغیست است که کارش کلا کشیدن دماغ است، یعنی با دماغ مردم امرار معاش می کند. البته دماغ یک عده ی قلیل و لازم به گفتن نیست که این عده ی قلیل بالاتفاق از جمعیت ذکور هستند، چرا که خانم های محترم که دماغ مشکل دار در بین شان ندارند. یعنی اگر هم در هر ده هزار نفر یکی، رویم به دیوار، پولیپ بینی! یا سینوزیت!! یا مشکلاتی از این دست داشته باشد، بلا فاصله با یک یا اگر لازم شد چند عمل جراحی ضربتی، مشکل را از بیخ ریشه کن کرده، امکان سوء استفاده ی هر کاریکاتوریستی را به کلی منتفی می گرداند و روی محل را هم با چسب می پوشاند.

بنابر این می ماند عده ای مرد دماغ گنده و چند تا کاریکاتوریست، ببخشید دماغیست، آن هم دماغیست مردیست! بقیه هم که همه از دم گلزارند، حالا گلزار هم نباشند، گلدان که دیگر هستند! البته این را هم داخل پرانتز عرض کنم که عده ای از خانم ها، اجازه ی کشیدن کاریکاتور همسران محترم شان را هم نمی دهند چرا که معتقدند که کلا خانوادگی مشکلی در چهره شان ندارند، و کاریکاتور هم که معنی اش بزرگ کردن عیب های چهره است، پس نمی تواند ربطی به خانواده ی زیبا و پرفکت و دی کاپریو طور ایشان داشته باشد. البته خدایی اش را هم بخواهید حق دارند، چون بعضی خانم ها جوری عمل زیبایی می کنند که برای خوشگل کردن یک خانواده کافیست! ولی گاهی برخی از شوهرهای بازیگوش، از غفلت همسرشان استفاده کرده، دست شان را از دست ایشان بیرون کشیده، خود را به صندلی کاریکاتوریست می رسانند و به سرعت طرحی از چهره شان می کشند که در این گونه موارد، معمولا همسر فرد مورد نظر پس از آگاهی از ما وقع، همراه با مدرک جرم لوله شده، به محل وقوع جرم مراجعت کرده، با صدای بلند از مجرم می خواهد که به این پرسش اساسی پاسخ دهد که؛ آخه شوهر من این شکلیه؟!

 

 

در حقیقت فرقی نمی کند که پاسخ چه باشد چرا که این اصلا سوال نیست، جواب است، حکم است، مشت محکمیست بر دهان کاریکاتوریست یاوه کش! تا او باشد که بدون اجازه ی رسمی همسر، از چهره ی یک مرد محترم زیبارو کاریکاتور نکشد و برود قیافه ی زشت و کله ی کچل خودش را مسخره کند. اصلا کاریکاتور به چه درد می خورد؟ چه معنی دارد که یک نفر بنشیند، عیب های چهره ی دیگران را پیدا کند و آن ها را بزرگ نماید؟ البته یک وقت هایی خوب است ولی برای همسایه. یعنی اگر کاریکاتور فلان رییس جمهور خارجی یا فلان فوتبالیست معروف یا فلان ستاره ی هالیوود را ببینیم، نه تنها بدمان نمی آید که کلی هم از دیدن اش مشعوف می شویم و حتی ممکن است به عنوان تصویر پروفایل مان از آن استفاده کنیم. بالاخره هر کسی نداند شما که می دانید؛ چهره ی این خارجکی های از خدا بی خبر، سراپا ایراد است، با آن دماغ های بزرگ شان…

   محسن رفیعی

آبان ۱۳۹۶

: Tags

یک دیگاه در “رابطه ی دماغ و کاریکاتور

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *